کانون فرهنگی معراج

بسمه تعالی

ازدواج‏

اگر شيطان از دريچه‏ى شهوت و غضب، از دريچه‏ى نفس و زينت‏هاى دنيا داخل مى‏شود و اظهار مى‏دارد: لَأُغْويَنَّهُمْ وَ لَأُزَيِّنَنَّ لهم؛ «1»

كه هر آينه آنها را اغواء مى‏كنم و براى آنها زينت مى‏بخشم، پس بايد با محبت خدا و با بصيرت و معرفت، راه شيطان را بست و هم زمان به تأمين نيازها پرداخت و به ازدواج و تشكيل خانواده روى آورد، تا با انس و عاطفه و كانون‏هاى گرم خانواده از اغواء و فريب شيطان جلوگير شد و به تربيت و سازندگى آنها پرداخت. تا بحران عاطفه و فشار جنسى و گرفتارى‏ها، طعمه براى دشمنان قسم خورده فراهم نسازد و فرزندان گرفتار اسلام را در دست كفر و الحاد و فساد و تباهى و خود فروشى و وطن فروشى، اسير ننمايد.

هم زمان با كمك‏هاى ناچيزى كه براى تشكيل خانواده و راه اندازى كانون‏هاى عاطفه و مهربانى مى‏شود، مناسب است كه به راه و رسم زندگى مشترك و شناخت مشكلات اين زندگى جديد هم بپردازيم تا همسرانى آگاه،

روابط متكامل زن و مرد، ص: 12

با ظرفيت و تحمل داشته باشيم. همسرانى كه آرامش و پوشش و كشتزار يكديگر باشند و آموخته باشند كه چگونه از كم‏ها زياد استفاده كنند و با رنج‏ها راحت باشند و با سختى‏ها، بهره‏بردار و سرشار بمانند.

سعى مى‏شود در اين نوشته هم زمان با كمك‏ها، به آموزش‏هاى قرآنى و روايى توجه كنيم و از نصيحت‏ها و تجربه‏ها بهره برداريم، تا اين قلعه‏ى دشمن سوز، محكم و مقاوم بماند و از تزلزل و فروپاشى نگهدارى شود.

1- ارزش ازدواج‏

رفتار و عمل آدمى را مى‏شود با آثار آن ارزيابى كرد، و مى‏شود با انگيزه و نيّت و هدف و جهت آن به ارزش رسيد.

از آنجا كه كارهاى انسانى در بينش و دل آدمى ريشه دارد و در جامعه و هستى اثر مى‏گذارد، مى‏توان به اين هر دو عامل ارزيابى توجه نمود.

.............................................................

( 1)- حجر، 39.

دو عمل مساوى از دو نفر آدم، مثل دو ازدواج، دو انفاق و احسان و حتى دو شهادت، برابر نيستند. كسى كه به خاطر خستگى از دنيا به شهادت روى مى‏آورد با كسى كه با فراغت و آزادى و حتى با اشتياق‏ها و علاقه‏ها روى مى‏آورد برابر نيستند.

كسى كه براى راحت شدن از سماجت فقير، دِرهمى مى‏بخشد با كسى كه مى‏خواهد گذشت و احسان را درس بدهد و بخشش و جوانمردى را بياموزد يكسان نيستند. به همين خاطر در روايت نبوى آمده؛ لا عمل الّا بالنِّيَّة و لا نيَّةَ

روابط متكامل زن و مرد، ص: 13

الّا باصابة السنة؛ «1»

هيچ عملى بدون نيّت و بينش نيست و تحقق نمى‏يابد، همان طور كه نيّت جز با سنّت و همراهى سنّت شكل نمى‏گيرد. در اين روايت ارتباط عمل با نيّت و سنّت مطرح مى‏شود و همين باعث مى‏شود كه عمل ازدواج با توجه نيّت دو طرف و با توجه به همراهى با سنّت رسول به ارزش برسد.

در واقع عمل آدمى مثل اسكناس است و ارزش اسكناس به پشتوانه‏ى آن است. دو پرنده، دو انسان طبيعى، با يكديگر جفت مى‏شوند اما ازدواج و پيوند آنها كه از سطح عادت‏ها و غريزه‏ها بالاتر رفته باشند و در حد وظيفه آمده باشند، در آسمان‏ها و در عرش خدا بسته مى‏شود و خدا آن را مى‏پذيرد و بر مى‏دارد.

آنها كه به خاطر تمامى نيازها و تمامى ابعاد وجود خويش براى زناشويى، براى انس، براى شناخت كسرى‏ها و ضعف‏ها و بهره بردارى از برخوردها و استقامت در مشكلات ازدواج مى‏كنند، با آنها كه به خاطر عادت و يا به خاطر كسب اعتبار و وجاهت وصلت مى‏كنند و به سراغ بزرگان مى‏روند و كسانى را مى‏خواهند كه بر آنها تكيه كنند و به آنها افتخار كنند، برابر نيستند.

اينها ذليل همين تعلق‏ها و اسير همين ضعف‏ها مى‏شوند و دنباله مى‏شوند، كه نقطه ضعف‏ها آدمى را به دنبال خود مى‏كشاند. مى‏گويند شترى خوابيده بود. روباهى مى‏گذشت، به شتر روى آورد و با دم شتر بازى آغاز كرد تا آنكه دمش را با دم شتر گره زد.

......................................................

( 1)- كافى، ج 1، ص 70.

روابط متكامل زن و مرد، ص: 14

شتر برخاست. دم كوتاه اين دو به هم گره خورده بود. روباه معلق مانده بود و به دنبال شتر تاب مى‏خورد. گربه‏اى اين صحنه را ديد. از روباه پرسيد چه بر سرت آمده؟ روباه گفت: هيچ! با بزرگان وصلت كرده‏ايم!

راستى كه ضعف‏ها و تعلق‏ها آدمى را به ذلت مى‏كشاند و وصلت‏هاى ذليل كار جوانمردان نيست. و اگر غفلتى آن را فراهم كرد و وسوسه‏اى آن را پخت، ادامه نمى‏يابد و با رنج همراه مى‏شود و با درگيرى بريده مى‏شود.

مرد زندگى با كسى همراه مى‏شود كه به اين مرد افتخار كند، نه آنكه وثاق و پيوندى را به گردن بگيرد كه او را به دنبال بكشاند و در ذلت بنشاند. كسى كه مى‏خواهد در كلاس ازدواج بياموزد، با كسى كه مى‏خواهد از توشه‏ى ازدواج نواله بخورد و افتخار جمع كند، برابر نيستند.

بيشتر آنچه كه بدى و مشكل ازدواج قلمداد مى‏شود، مثل سختى‏ها و برخوردها و توقع‏ها و انتظارها و درگيرى‏ها و گرفتارى‏ها، در واقع همين بدى‏ها، خوبى و ميوه‏ى خوب ازدواج هستند. اين آدمى است كه بايد از حادثه‏ها، از برخوردها و از درگيرى‏ها بياموزد و از آنچه كه آموخت، راهش را مشخص نمايد و بر حماقت و اشتباه خود پافشارى نداشته باشد. آدمى مى‏تواند حتى از بن‏بست‏ها بياموزد كه راه كجاست و چگونه بايد بازگشت و حلقه‏ى زنجير را باز كرد و بدون سماجت ولج در آوردن، با تفاهم و محبت و مدارا در راه گام برداشت. بيشتر مشكلات ازدواج از همين كله شقى‏ها و لج در آوردن‏ها آغاز مى‏شود و سپس اين زخم‏هاى كهنه، عفونى و ملال‏آور مى‏گردد و به طلاق و جدايى مى‏انجامد.

اگر كودكى را مى‏بوسم و او فرياد مى‏زند و فرار مى‏كند، نبايد لجاجت كنم‏

روابط متكامل زن و مرد، ص: 15

و اشكش را در آورم. اگر شوخى و مزاحى را با دوستى آغاز مى‏كنم، نبايد به ناسزا و دشمنى بكشانم. اين زياده روى‏ها و حد نگه نداشتن‏ها، باعث درگيرى و خستگى و جدايى مى‏شود تا آنجا كه حضور تو غنيمت نيست و ملال‏آور است.

اين را هم بگويم، به همان اندازه كه ازدواج دو نفر ارزش پيدا مى‏كند، به همان اندازه وسوسه و حسادت دوست و دشمن زياد مى‏شود، كه درگيرى‏ها را زيادتر مى‏كند. پس به گونه‏اى تظاهر نبايد كرد كه حسادت و دشمنى‏ها بجنبد و سر بردارد، كه اگر اين حسادت‏ها به زندگى تو آسيب نزند، باعث از هم پاشيدگى زندگى ديگران مى‏تواند باشد. تو در جمع آنها به گونه‏اى سخن بگو كه توقع‏ها كم و تحمل‏ها زياد بشود و از مشكلات زندگى بهره بردارند و با سختى‏ها هم راحت باشند، چون؛ رنج و راحتى، در ظرفيت قلبى و در پختگى برخوردها است. گاهى آدمى با تمامى راحتى‏ها در رنج است و غصه مى‏خورد و گاهى با همه‏ى رنج‏ها راحت است و بهره برمى‏دارد و پاداش مى‏گيرد.

2- آثار ازدواج‏

در نگاه قرآنى ازدواج همسران با اثر سَكَنَ و آرامش، «1» با اثر لباس و پوشش «2» و با اثر حرث و بهره بردارى «3» آمده است. همسران، فوران‏هاى عاطفى و جنسى و فراغت‏هاى وسوسه انگيز و كابوس‏هاى مزاحم و

روابط متكامل زن و مرد، ص: 16

انتظارهاى ملال‏آور و حرف‏هاى ناگفته و پرگويى‏هاى بى‏حساب را، مهار مى‏كنند و تعادل و آرامش و تمركز و تصميم‏گيرى را آسان مى‏سازند.

اين درست است كه در فرهنگ‏هاى آزاد غربى و شرقى با برخوردهاى آزاد، گره‏ها به گونه‏اى ديگر گشوده مى‏شود و خانواده شكل نمى‏گيرد، ولى آن وقت كه خانواده شكل مى‏گيرد، سرد و خاموش و حتى سياه و مصلحت آلوده است. پس مناسب‏تر همين است كه با آموزش‏هاى دبستانى و راهنمايى و عالى، زمينه‏ى شناخت نيازهاى همسران و روش تأمين نيازها، فراهم شود تا اين كه محبت و خشونت و يا سكوت و كلام و يا قهر و صلح و يا برخوردهاى سازنده و خرابكار را بشناسند و از انفجارهاى پياپى نيروها، به ساخت و سازى مناسب برسند و از تخليه‏ى بى‏حاصل نيروها، غنيمتى فراهم سازند.

در بيان قرآنى نمى‏گويد همسرى با همسر آرام مى‏شود، كه مى‏گويد:

لِتَسْكُنُوا الَيْها، «4» نه لتَسكنوا بها. آدم‏ها و تمامى دنيا نمى‏توانند دل بزرگ يكديگر را پر كنند، اما در كنار يكديگر و همسو و همراه يكديگر، به تعادل و سكونى دست مى‏يابند.

........................................................

( 1)- وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجا لِتَسْكُنُوا اليها ... روم، 21.

( 2)- هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَكُمْ ... بقره، 187.

( 3)- نساءُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ ... بقره، 223.

( 4)- روم، 21.

نكته‏ى دوم، لباس و پوششى است كه ازدواج براى دو طرف مى‏آورد و ضعف‏ها و بدى‏هاى آنها را مى‏پوشاند و زخم‏هاى آنها را مى‏بندد. در واقع آنجا كه محبت و علاقه شكل مى‏گيرد، تو با عيب گويى و باز كردن زخم‏ها شروع نمى‏كنى، كه با مدارا و درمان و پنهان كردن و پوشاندن آن، از شيوع و گسترش آن جلوگيرى مى‏نمايى تا شماتت‏ها كنترل شود و دور از دشمنى‏ها و

روابط متكامل زن و مرد، ص: 17

حسادت‏ها و شماتت‏ها و تحقيرها، مداوا و درمان صورت پذيرد. قرآن در مورد غيبت از همين عنصر محبت و عشق و ايمان كمك مى‏گيرد و خطاب به مؤمن عاشق مى‏گويد: چگونه يكى از شما گوشت برادر مرده خود را مى‏خورد و از او مى‏كاهد. «1» چگونه با رفتار و حرف‏ها و اشاره‏ها او را در دل و چشم ديگران حقير و ناچيز مى‏نمايد. او را كه مرده و در جمع نيست چگونه با دهان خود، كم مى‏كند و ناقص مى‏نمايد.

اساس محبت و علاقه، باعث پوشش و درمان مى‏شود و خير الساترين، «2» آنجاست كه پوشاندن، به درمان كمك مى‏كند. اما اگر پوشاندن به گسترش درمان نينجامد، اين ستر و پوشش و اين لباس و نهفتن، كار خوبى نيست، كه كارساز نيست و ضايعات بيشترى مى‏آورد.

نكته‏ى سوم، حرث و كشاورزى و يا حرث و كشتزار و يا حرث و كِشته‏ى آدمى است، كه حرث به معناى مكان و حاصل و اسم مصدر آمده است و ازدواج، اين حاصل‏ها را مى‏سازد و جمع مى‏كند و نگه مى‏دارد.

كسى كه زمينى دارد و بذرى دارد و نيازى دارد كه اينها را زياد كند و بارور سازد، بايد آفت زدايى داشته باشد، بايد زمينه سازى داشته باشد و شخم و شيار را آورده باشد، بايد نظارت داشته باشد تا علف‏ها سبز نشوند و دهان‏هاى مزاحم نيروى زمين را نبرند و توان بذر را نگيرد و بايد پس از اين همه، حاصل را جمع كند و نگهدارى نمايد.

دو طرف ازدواج و مرد و زن بايد در اين مجموعه فعال باشند و هر دو كار

روابط متكامل زن و مرد، ص: 18

كنند. ازدواجى كه هر دو طرف بيدار باشند و توجه داشته باشند هيچ مشكلى ندارد، حتى اگر يكى از دو طرف بيدار و

.....................................................

( 1)- و لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ. حجرات، 12.

( 2)- بل لانك يا ربِّ خير الساترين، مفاتيح الجنان، دعاى ابوحمزه ثمالى.

حليم و فعال باشد مى‏تواند كارگشا باشد. اما اگر دو طرف بى‏توجه باشند، نه آفت‏ها را بشناسند و نه زمينه‏ها را آماده كرده باشند و نه حاصل را جمع آورى نموده باشند، ناچار شيطان صفت‏ها و چپاول‏گرها، حاصل آنها مى‏ربايند و بهره‏ها را به يغما مى‏برند.

3- وظايف همسران‏

كارهايى كه بايد انجام بگيرد و كارهايى كه بايد ترك شود، اينها وظيفه‏هايى هستند كه بر عهده‏ى همسران قرار داد.

اين وظايف برخاسته از هدف‏ها و نيّت‏ها و از آثار و نتايج ازدواج است.

آموزش‏

كسى كه مى‏خواهد آش بپزد يا رانندگى كند، بدون آموزش وارد نمى‏شود. آيا مى‏شود عمرى از دو طرف را بدون آموزش و شناخت ضعف‏ها و نيازها و شناخت روش برخوردها و گفت و گوها به تباهى كشيد؟ راستى كه در ساعت‏هاى انشاء و در دوره‏هاى تحصيلى مى‏توان طرز برخورد و صلح و قهر و ظرفيت و خشونت و حلم و صبر و يا شتاب و تندى را آموخت. اين كه چگونه صلح كنيم و يا اين كه چگونه درگير شويم و چه وقت سخت گيرى كنيم و ... مى‏تواند موضوعات تأمل برانگيزى باشد و حتى بچه‏هاى لجوج و ناهنجار را به تأمل وادارد. آموزش مسائل زندگى و مشكلات و برخوردها، اساس آموزش است. آدم‏ها به طور طبيعى مى‏توانند مثل پرستوها، چلچله‏ها

روابط متكامل زن و مرد، ص: 19

و كبوترها به يكديگر جذب شوند، ولى عامل غريزه نمى‏تواند تمامى زندگى آدم‏ها را بچرخاند، كه نياز به آموزش و تعليم و مشورت و نظارت، از اينجا ضرورت دارد.

مشورت‏

مشورت فقط جمع آورى نظريات اين و آن نيست، كه اساس مشورت بدست آوردن اطلاعات و جمع بندى و مقايسه‏ى نظريه‏ها مى‏تواند باشد. در اين مشاوره‏ها زمينه‏هاى روانى و اجتماعى و اقتصادى و يا نيازها و هوس‏ها و پُر خواهى‏ها مى‏تواند مطرح شود و برخوردهاى گوناگون، سنجيده و مقايسه شود و سپس عملى شود و اجرا گردد.

نظارت‏

يك گياهى كه مى‏كارى بايد در فضاى امن و با پوشش پَرچين و ديوار و با مواظبت از بچه‏هاى بازيگوش و بى‏احتياطى‏هاى بى‏حساب، همراه بشود تا رشد كند و ساقه‏هاى محكم بگيرد و از آسيب نهراسد. اين نظارت از همراهان بايد لطيف و نامرئى باشد و اين نظارت از همسران بايد با دقت و فراست و دور از ساده انگارى و بى‏خيالى باشد، كه آتش سوزى‏هاى بزرگ از جرقه‏هاى كوچك آغاز مى‏شود و سيلاب‏ها از قطره‏ها سر مى‏گيرند.

- براى رسيدن به آرامش زندگى و هدف سَكَن و تعادل، بدگويى، بدبينى، بدخواهى و بدرفتارى، مزاحم است. شماتت و خشونت، آتش افروز است.

روابط متكامل زن و مرد، ص: 20

تكرار و تذكر مداوم ملال آور است. براى آرامش، توقع كم، تحمل زياد مى‏آورد و توجه مناسب دو طرف و پذيرش دو طرف و همدلى و همكارى و همراهى و هماهنگى، با هم گره مى‏خورند و در هم مى‏بالند.

- براى پوشش ضعف‏ها و مداواى كمبودها، علاقه و محبت حرف اساسى و عاملِ كار ساز است. نزديكى و صميميت، ايجاد زمينه براى گفت‏وگو و دادن فرصت براى بازگشت و صلح و چشم پوشى و غَمض عين كارساز است.

در روايت هست: لو عَلِم الخلق كيف خلق اللّه الخلق لم يَلُم أحدٌ أحداً.

اگر مخلوقات خدا مى‏دانستند كه خدا چگونه آنها را آفريده، ملامت‏ها كم مى‏شد.

اگر اندازه و توانايى در نظر بيايد، تحميل‏ها و پرخواهى‏ها كمتر خواهد شد.

- براى حرث و بهره بردارى، كاشتن و پيراستن و برداشتن لازم است.

حوصله داشتن، انتظار كشيدن، ايجاد فرصت كردن و از فرصت‏هاى موجود بهره گرفتن، لازم است.

اينها وظيفه‏هايى است كه از هدف‏ها و از خواسته‏هاى تو منشأ مى‏گيرد.

هر چه بيشتر بخواهى بايد بيشتر اقدام نمايى. كسى كه در سطح غريزه است، غريزه كارگزار اوست و او وظيفه‏اى ندارد. ولى آدمى كه از اين سطح بالاتر آمده، بايد با مروّت و محبّت، به عمل روى بياورد و با معرفت و محبّت از

روابط متكامل زن و مرد، ص: 21

طرف خود توقع داشته باشد. «1» و با توسل و توجه به حق، بخواهد كه نهال وصلت آنها زير پاى شياطين خرد نشود و در محدوده‏ى دنيا نپوسد و براى همين چند روزه نباشد، كه مى‏توان با همسر مهربان به آرامش و پوشش و بهره‏هاى بسيار رسيد. و مى‏توان تمامى دين و يا دو سوم دين و يا نصف دين و يا ثلث دين را حفظ كرد، كه هر چه

........................................................

( 1)- و جعل بينكم مودة و رحمة. روم، 21.

فوران‏هاى جنسى و عاطفى زيادتر باشد و هر چه وسوسه‏ها گسترده‏تر باشد، ناچار خطر زيادتر خواهد بود و تمامى دل و دين و يا اندازه‏اى از آن آسيب خواهد ديد.

در انتخاب همسر، معيار و ميزان انتخاب، همان خصوصيات و نكته‏هايى است كه براى تو مهم است. زيبايى، صدا، اندام و حالت‏هايى كه براى تو مهم هستند، نمى‏توانى به آن بى‏اعتنا باشى، مگر آنكه از آن عبور كرده باشى و گذشته باشى. منى كه حالتى خاص و چهره‏اى خاص در رؤياهايم نشسته، نمى‏توانم به ديگرى روى بياورم و با آن مأنوس باشم، هر چند همه‏ى خوبى‏ها را هم داشته باشد. پس تا هنگامى كه اسير هستى، به تقليد پرواز نكن و مطمئن باش كه بت‏هاى تو را هر چند كه به آن دست بيايى، مى‏شكنند و در اين دنيا برايت دلخوشى نمى‏گذارند.

در هر حال علاقه از دو طرف و ظرفيت و قدرت روحى و ظرافت برخوردها، مهم هستند. با اين خصوصيات، همسر تو جلوگير هدف تو نخواهد بود و درگيرى‏ها و برخوردها براى تو سازنده خواهد شد.

در انتخاب همسر، كسى را دنبال كن كه بر تو تكيه داشته باشد و به تو

روابط متكامل زن و مرد، ص: 22

افتخار كند. رَجل، پاى زندگى است. اين مرد است كه بايد تكيه گاه باشد، نه اينكه خود ذليل و متكى به غير باشد.

نقطه ضعف‏هاى تو باعث اسارت تو و تسخير تو مى‏شود. كليد فتح قلعه‏ى دل‏ها، تعلق‏ها و نقطه ضعف‏هاى آن است.

در محبت يا گفت و گو، حدّ نگه دار، تا آنجا كه هنوز به جمله‏هايى از تو مشتاق هستند، خاموشى تو شيرين است. دلزدگى، حتى از محبت، نفرت انگيز است. به همان اندازه‏اى محبت و اقبال داشته باش كه طرف تو نياز دارد، نه به اندازه‏اى كه تو دارى. هنگام راحتى و انس، در دل بهار زندگى، از پاييز هم يادى بكن. اين توجه، تعلق و دلبستگى را ضعيف مى‏كند و تو را آماده مى‏سازد و براى حوادث، مصونيّت مى‏بخشد.

در لحظه‏هاى خوشى و شادى، براى ديگران هم سهمى بگذار و اگر مزاحم تو شدند سخت گير نباش، كه گذشت از خوشى‏ها، تو را به خوبى‏ها مى‏رساند. «1» از كسانى نباش كه رنج‏هايت و گرفتارى‏هايت را از نگاه و چهره و حالت‏هايت به هر كس منتقل كنى. سختى‏ها، مهمان تو هستند. آنها را به دل‏هاى همسر و خانواده‏ات سرازير نكن. اگر ناتوان هستى، با توان‏گرى سفره‏ى دلت را باز كن، تا كارى صورت بگيرد، نه فقط درد دلى بر خاطرى آتش بيندازد.

..................................................

( 1)- لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون. آل عمران، 92.

اين خوب است كه همسر تو محرم دارايى‏ها و شادى‏هاى تو باشد، ولى‏

روابط متكامل زن و مرد، ص: 23

لازم نيست كه از گرفتارى‏هاى تو و مشكلاتى كه رزق تو هستند، سنگينى و سختى ببيند. مگر آنكه كارگشا باشد، نه فقط سنگ صبور.

براى همسرت غير مستقيم، امنيت و اعتماد را فراهم كن. از محبت و عشق خودت پيش كسانى حرف بزن كه براى او حرف مى‏زنند. از خوبى‏هاى او اين گونه ياد كن. و همينطور غير مستقيم و با لطافت گله گزارى كن و اميدوار باش كه سامان بگيرد و سر به راه بگذارد. برخوردهاى مستقيم ديرتر مورد اعتماد قرار مى‏گيرند و در صداقت تو ترديد مى‏آورند.

جوانى مى‏گفت: گاهى همسرم در چشمم نگاه مى‏كند و با نگرانى ابراز مى‏دارد كه تو مرا دوست ندارى. مى‏گويم: چرا دوستت دارم! بيشتر نگاه مى‏كند و گريه سر مى‏دهد: نه دوستم ندارى. بگو به خدا دوستت دارم. و مى‏گويم و نوازشش مى‏كنم ولى دوباره نگاهم مى‏كند و قسمم مى‏دهد و گريه سر مى‏دهد تا آنكه خسته مى‏شوم و داد مى‏زنم كه دوستت دارم و فحش مى‏دهم كه دوستت دارم و حاصلى ندارد. و رندى هم بود كه پيش ديگران از همسرش مى‏گفت كه خوب است، كه دوستش دارم ولى نمى‏خواهم بشنود، چون لوس مى‏شود و گنجايش ندارد. اين رند مى‏دانست هنوز به خانه نرسيده خبرها آمده‏اند و همسرش مى‏خواهد به گونه‏اى ابراز كند و با نگاه و آخر با زبان مى‏پرسد كه آيا دوستم دارى و مى‏شنود: براى چه دوستت داشته باشم؟!

همسر با اين سؤال و جواب مطمئن‏تر مى‏شود كه او را دوست دارد و نمى‏گويد و اين گونه راحت‏تر به امنيت مى‏رسد و صداقت را مى‏پذيرد.

احترام امامزاده با متولى است. تو مى‏توانى بدون لج در آوردن و تحريك كردن همسرت را در چشم‏ها و دل‏ها بزرگ كنى. آنجا كه تو حُرمت او را

روابط متكامل زن و مرد، ص: 24

مى‏شكنى، ديگران حرمت نگه نمى‏دارند.

در لحظه‏هاى شيرين و در تنهايى، ايجاد انگيزه و مسؤوليت پذيرى، از كارهاى خوب و اساسى است. اينكه خيلى دورها به ما مربوط است و دنيا، دنياى رابطه‏هاست، از تنگ چشمى و خودخواهى مى‏كاهد. چشم اندازهاى وسيع، همّت مى‏آورد و غافل‏گيرى را مى‏برد. با كار و احساس مسؤوليت، لحظه‏هاى فراغت مزاحم را پر كن. با روابط و پيوندهاى دوستانه، خلاء عاطفى و پر حرفى بى‏حاصل را بارور كن.

زندگى، درگيرى‏ها و سختى‏ها و برخوردهايى دارد. وسوسه‏ها و تحريك‏ها هم هستند. در برخوردها، غرور خود و غرور همسرت را حاكم نگير. هر دو به حكومت خدا تن بدهيد و كلام او را دنبال كنيد.

تأمين نيازهاى عاطفى و جنسى و روانى، آشنايى مى‏خواهد. مقدار توجه و هنگام توجه و تعريف و تمجيد و يا گلايه و شكايت، هر كدام حدّ و حدودى دارد. در اين زمينه‏ها مشورت و تجربه كارساز است.

اگر مى‏بينى كه يك روش حاصل نمى‏دهد، تكرار نكن و سماجت نكن.

يك دنده راه نرو، كه شرائط، سرعت‏ها و حتى توقف‏ها را مى‏طلبند.

خستگى، لوس بازى، بى‏ادبى و افسردگى و دلمردگى هم از علامت‏هايى هستند كه نشان مى‏دهند، نيازى در ميان هست و يا روش تو اشتباه است. بايد تجديد نظر كرد و مشورت خواست.

قهر و تندى مكرر، جسارت مى‏آورد و حرمت‏ها را مى‏درد. پس از جذب و دلبستگى، قهر مى‏تواند اهرم مفيدى باشد بخصوص آنجا كه توضيح و تبيينى هم در كار آمده باشد و در هنگام مناسبى انجام شده باشد. در لحظه‏اى‏

روابط متكامل زن و مرد، ص: 25

كه همسر تو انگيزه‏ى درگيرى دارد و مقاومت نشان مى‏دهد، درگيرى را آغاز نكن. در جمع، در برابر چشم حامى و مدافع، درگيرى بى‏زمينه است و زير پاى تو سست است. يا بايد زياده روى كنى و يا شكست بخورى و زمين‏گير شوى.

نقطه ضعف‏هاى تو، تو را مى‏گشايد، پس آنها را اصلاح كن و يا پنهان بدار.

نقطه ضعف‏هاى همسر تو، مى‏تواند اهرم حركت و تسخير و تغيير و تربيت او باشد. از اين وسيله با دقت و مشورت مى‏توانى بهره‏مند شوى.

در خانواده‏هاى شلوغ، درگيرى‏ها زيادتر است. بايد ظرف‏هاى شكستنى را با حائل و پوشش‏هايى همراه ساخت كه نشكنند.

مادر و پدرت را در برابر همسرت مگذار. خواسته‏هاى آنها و دوستانت را، با زبان خواسته‏هاى خودت مطرح كن. محبت به تو، سختى خواسته‏ها را كم مى‏نمايد.

تو كه روابط بسيار و مشكلات زيادى دارى، همسرت را براى برخورد و تحمل آمادگى بده. براى بار سال‏ها و ماه‏ها، روزهايى يا ساعت‏هايى بار آنها را بردار. اين گونه همكارى را به آنها بياموز.

آن كس كه نيرومندتر و با ظرفيت‏تر است، بار بيشترى را برمى‏دارد. تو كه پاى زندگى هستى، رجل و مرد خانه هستى، از بارها شانه خالى مكن.

تو كه پيوند را خواسته‏اى به جدايى فكر نكن، حتى اگر همسر تو جدايى را خواست و تو هم در دل خواستار بودى، شتاب نكن. جوان‏مرد، بارى را كه برداشته به زمين نمى‏كوبد و حتى تا آنجا كه معقول است، زمين نمى‏گذارد.

اگر جدايى آخرين درمان بود، در هنگام جدايى از احسان چشم پوشى‏

روابط متكامل زن و مرد، ص: 26

نكن. انتقام نگير. إِمْساكٌ بِمَعْرُوف أَوْ تَسْريحٌ بِاحْسان؛ «1» با خوبى نگاه داشتن، يا با احسان و زيبايى رها كردن، اين دستور خداست.

فرزندان را در مشكلات خود داخل نكنيد و آنها را آتش جهنم خود نسازيد. استفاده از هر راهى جوانمردى نيست.

فرزندان خود را راه رفتن بياموز، به دوش نكش. ميان آنها و مشكلاتشان حايل نشو. بگذار مشكل را تجربه كنند و راه حل را بياموزند.

از دور به آنها راه بهتر را غير مستقيم بياموز، تا اعتماد به نفس و تجربه اندوزى آنها لطمه نبيند.

آنگونه باش كه اگر تو را نديدند، هوايت بى‏قرارشان كند و اگر حضورت را بدست آوردند، غنيمت بشمارند و اگر غايب شدى، به سراغت بيايند و اگر مُردى و رفتى، جاى خالى تو را احساس كنند. همسر و همراه و همدل و هماهنگ باش.

اين حرف‏ها چكيده‏ى روايات و آياتى است كه اين گونه دسته بندى شده.

از اين بارش سبز و شاداب بهره‏مند باش.

.........................................................

( 1)- بقره، 229. دانیال صائبی

+ نوشته شده در سه شنبه نهم آذر 1389ساعت 10:54 توسط دانیال صائبی اول |

حدیث هفته

امام علی (ع)

کسی که نزدیکانش او را وا گذارند بیگانه اورا پذیرا می گردد.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم آبان 1389ساعت 13:50 توسط دانیال صائبی اول |

عید سعید قربان مبارکباد

عید سعید قربان بر تمامی مسلمانان جهان مبارکباد

مقاله عید سعید قربان

عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات(مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرامى رسد، عيد رهايى از تعلقات است. رهايى از هر آنچه غيرخدايى است. در اين روز حجگزار، اسماعيل وجودش را، يعنى..........

ادامه مطلب

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم آبان 1389ساعت 0:38 توسط جابر نیکو |

خاطرات خواندني ازساده‌زيستي مقام معظم رهبري

خاطرات خواندني ازساده‌زيستي مقام معظم رهبري حضرت آیت الله خامنه ای

قسمت اول

بسم الله الرحمن الرحیم

۱: يكي از مسئولان نظامي دستور تصرف مكاني را صادر كرده بود. گرچه حق با او بود، اما شيوه اقدام قانوني نبود. سازمان قضايي نيروهاي مسلح گزارش حادثه ........

ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان 1389ساعت 18:57 توسط جابر نیکو |

زندگانی و نقل قول هایی از آیت الله عظمی ناصر مکارم شیرازی

قسمت دوم:

خلاّقيّت و ابتكار

ذهن خلاّق و نوآور استاد به ضميمه حافظه قوى و اُنس با آيات قرآنى وكلمات نهج البلاغه و روايات اهل البيت، باعث شده كه استاد در غالب سؤالاتو معضلات، حاضرالجواب بوده، نوآورى و ابتكار خاص داشته باشد و فولادمشكلات علمى را در خويش ذوب كند، بارها و بارها مشاهده شده است روايتى راكه به ظاهر از مضمون ساده و آشنايى برخوردار بوده و جاى تحليل و تدقيقنداشت و يا به عكس، گره .......................

ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان 1389ساعت 18:47 توسط جابر نیکو |

استفتائات جدید آیت الله خامنه ای

استفتائات جدید آیت الله خامنه ای (شماره۲)

احکام وضو

س 100: به نيت طهارت براى نماز مغرب وضو گرفتم، آيا براى من با اين وضو مسّ قرآن کريم و خواندن نماز عشا جايز است؟
....................................
ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان 1389ساعت 10:41 توسط جابر نیکو |

حدیث هفته

حدیث هفته

از حكمتهاى امام صادق «عليه السلام»:

لا تَعدُن مصيبةً اعطيت عليها الصبر واستوجبت عليها من الله ثواباً بمصيبةٍ انما المصيبةُ اَن يَحْرُمَ صاحِبَها أجرَها وثوابَها اذا لم يَصبر عندَ نزولِها

مصيبت واقعى، آن است كه انسان در هنگام بروز حوادث ناگوار و سخت، تاب و تحمل خود را از دست داده و ناشكرى از خود نشان دهد، كه در نتيجه از اجر و ثواب آن مصيبت، محروم شود.

+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان 1389ساعت 10:34 توسط جابر نیکو |

زندگینامه شهید حسین اعلم الهدی

بسم الله الرحمن الرحیم

شهید سید حسین علم الهدی فرزند آیة الله حاج سید مرتضی علم الهدی(ره) به سال 1337 شمسی پا به عرصه گیتی نهاد. فرزندی پاك از شجره مباركه رسالت بود كه در مهد علم و تقوا پرورش می‌یافت. حسین این نور پرتو گرفته تا آفاق در كانون علم ..........

ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه سوم آبان 1389ساعت 10:31 توسط جابر نیکو |

استفتائات جدید آیت الله خامنه ای

استفتائات جدید آیت الله خامنه ای (شماره ۱)

توجه:

استفتائات جديد متشكل از مجموعه استفتائات غيرتكرارى است كه قابل استفاده عموم بوده و توسط دفتر استفتائات تنظيم مى‌شود و هر از چندى (بدون توجه به تاريخ پاسخگويى‌ كه ممكن است بيش از يكى دو سال هم باشد) در پايگاه اطلاع‌رسانى قرار مى‌گيرد. (بخش فقهى پايگاه)

جديدترين استفتائات

آگاه کردن ديگران از جهت قبله

س: بنده در مسافرت‌هاى بين شهرى به قبله‌هاى سر راهى رستوران‌ها اعتماد ندارم و از قبله‌نما استفاده مى‌‌كنم، در يكى از مسافرتها قبله‌اى كه من به سمت آن نماز مى‌‌خواندم با قبله اى كه از قبل در نمازخانه رستوران مشخص شده بود اختلاف زيادى داشت و بنده نيز چون يقين داشتم كه وظيفه اى نسبت به آگاه كردن بقيه مسافرها ندارم، حرفى نگفتم. آيا واقعاً بر گردن من حقى بوده است؟

ج:).........................

ادامه مطلب

+ نوشته شده در یکشنبه دوم آبان 1389ساعت 0:46 توسط جابر نیکو |

زندگینامه شهید عبدالحسین برونسی

زندگینامه و بخشی از وصیت نامه شهید عبدالحسین برونسی

بسم الله الرحمن الرحیم

.. شما ای‌ زن‌، چون‌ زینب‌ کبری‌ (سلام‌الله علیها) فرزندانم‌ را هم‌ پدری‌کن‌ و هم‌ مادری‌، مادری‌ که‌ اسلام‌ می‌گوید. برای‌ چندمین‌ بار باز هم‌می‌گویم‌؛ هر کس‌ آمد و گفت‌: .......

ادامه مطلب

+ نوشته شده در یکشنبه دوم آبان 1389ساعت 0:39 توسط جابر نیکو |